Van vader op zoon bij slagerij van Es

Dinsdag 14 juni 2011, De oude-Utrechter

Een slagerij had vroeger heel wat zorgen om z'n waar koel te houden. Grote staven ijs werden gehaald bij een ijsmaker in de Groenestraat in de binnenstad. Die moesten dan in de koelcel van de slagerij van opa van Es, die een zaak had op de hoek van de Beverstraat en Amsterdamsestraatweg. In de winkel zelf stonden nog van die oude ongekoelde vitrines.

In 1927 is opa daar begonnen met een zaak. Hij kreeg er veel klanten uit Pijlsweerd, Daalsebuurt en Wijk C. Er was toen altijd tijd voor een praatje en met sommige klanten werd lief en leed gedeeld. Het was ook nog de tijd dat er veel meer slagerijen waren. Mijn vader heeft ze eens geteld van begin tot einde Straatweg en hij kwam op 22 zaken. Rodenburg die nu in Leidsche Rijn zit, is ook in een zijstraat van de Amsterdamsestraatweg begonnen.

In 1956 is mijn vader Joop ook in het slagersvak gerold. Hij was nog maar 16 jaar, maar opa was ziek en de zaak moest worden voortgezet. Met zijn moeder heeft hij de zaak toen gedraaid en nadat opa beter was, is hij er gewoon blijven werken. Eigenlijk had mijn vader sportjournalist willen worden. Hij kon redelijk goed voetballen en speelde met veel plezier bij Zwaluwen Vooruit en daarna Celeritudo en hij is nog eens getest voor professioneel voetbal bij Go Ahead, maar doordat hij in de zaak moest werken had hij daar geen tijd meer voor.





Vanzelfsprekend

Mijn broer Jos en ik zijn ook het slagersvak ingerold doordat we als kind altijd al in de zaak rondliepen. Voor ons werd dit werk vanzelfsprekend. We zijn ermee opgegroeid. Toen we ook voor ons zelf konden werken zijn we in 1989 een tweede slagerij begonnen aan de Amsterdamsestraat 589 in Zuilen. In 1999 is de zaak bij de Beverstraat gesloten, zodat mijn vader het een beetje rustiger aan kon gaan doen, maar hij is altijd actief gebleven. Nog steeds werkt hij mee in de zaak
Van opa van Es gebruiken we nog steeds de recepten voor het maken van worsten. We winnen er ook prijzen mee. In 2008 werd Jos nog uitgeroepen tot meester worstmaker van het jaar. De mensen komen van heinde en verre voor onze gekookte worsten, leverworst en rookworsten.
We voelen ons ook nog steeds een ouderwetse slagerij. Dat betekent voor ons dat we ambachtelijk werken. We zoeken nog steeds onze eigen koeien uit bij de boer. Voor ons is belangrijk dat ze een goed leven hebben gehad, want dat zie je terug in de kwaliteit van het vlees. En ouderwets betekent ook dat we niet meedoen aan allerlei tierelantijntjes. Bij ons kom je voor vlees en worst en nog ouderwetse specialiteiten als bijvoorbeeld balkenbrij en bloedworst uit eigen worstmakerij. En als mensen erom vragen, kunnen we ook nog producten leveren die vroeger vaak voorkwamen zoals uierboord, niertjes, niervet en reuzel. Inmiddels werkt mijn zoon ook in de slagerij en daarmee is er dus al een vierde generatie van Es werkzaam in het vak. Het is een familiebedrijf dat de honderd jaar wel moet gaan halen.